ماده  148 قانون مالیات های مستقیم – راهنمای کامل هزینه های قابل قبول مالیاتی

در این مقاله به سوالات زیر می پردازیم:

 ماده 148 ق.م.م به چه موضوعی اشاره دارد؟

چه هزینه هایی قابل قبول هستند و از درآمد شرکت کم می شوند؟

 آیا همه ی هزینه هایی که طبق ماده 148 ق.م.م قابل قبول محسوب می شوند، در هر شرایطی پذیرفته می شوند؟

ماده  148 قانون مالیات های مستقیم – راهنمای کامل هزینه های قابل قبول مالیاتی

در قانون مالیات های مستقیم ایران، برخی هزینه ها حتی اگر واقعا انجام شده باشند،"غیرقابل قبول" محسوب می شوند و از درآمد مشمول مالیات کسر نمی گردند. ماده 148 لیستی از انواع هزینه هایی را ارائه می دهد که در صورتی که معیارهای قانونی را داشته باشند، "هزینه قابل قبول مالیاتی " محسوب می شوند و از درآمد مودی کسر می شوند.

مهم ترین هزینه های قابل قبول مالیاتی

الف) هزینه های مستقیم تولید و فروش

• قیمت خرید کالاهای فروخته شده
• هزینه خرید مواد مصرفی در کالا و خدمات ارائه شده

ب) هزینه های استخدامی و نیروی انسانی

1. حقوق و دستمزد

- حقوق پایه

- مزایای مستمر نقدی و غیرنقدی

2. مزایای غیرمستمر

- پاداش، عیدی، اضافه کار، کمک هزینه سفر و فوق العاده خدمت

3. هزینه های بیمه و درمان

- پرداختی بابت بیمه های درمانی، عمر، حوادث و سازمان تامین اجتماعی       

4. ذخیره حقوق بازنشستگی و مزایای پایان خدمت

- بخشی از هزینه های آتی کارفرما هم در صورت رعایت شرایط قانونی قابل پذیرش است، مانند ذخیره مزایای پایان خدمت و اخراج کارکنان.

ج) هزینه های بهره برداری و عملیاتی

- اجاره محل، ماشن آلات و ابزار 

- هزینه سوخت، آب، برق و مخابرات

- هزینه تعمیر و نگهداری ماشین آلات

- هزینه بیمه عملیات و دارایی

- هزینه های تبلیغات، نمایشگاهی، آموزشی و تحقیقاتی

د) سایر هزینه های قابل قبول مالیاتی

- حق الامتیاز و عوارض دولتی

- حق عضویت و اشتراک های حرفه ای

- زیان ناشی از تسعیر ارز بر اساس اصول حسابداری

- ضایعات متعارف در تولید

- ذخیره هزینه های پرداختنی متعلق به سال مورد رسیدگی

- هزینه های مربوط به سال های قبل که در سال مالیاتی تحقق یافته اند

لیست هزینه های غیر قابل قبول مالیاتی

•  پاداش اعضای هیات مدیره
•  کاهش ارزش دارایی ها (سرمایه گذاری ها و موجودی کالا)
•  هزینه های مرتبط به دارایی که مالکیت آن متعلق به واحد رسیدگی نیست
•  عوارض و مالیات بر ارزش افزوده مخارج مرتبط با درآمدهای غیرمتعارف
•  هزینه مرخصی (در صورتی که پرداخت نشده باشد)

سازمان امور مالیاتی ممکن است هزینه های قابل قبول را هم رد کند اگر:

•  مستندات کافی نداشته باشد
•  غیرمتعارف تشخیص داده شود
•  ارتباط مستقیم با فعالیت درآمدزا نداشته باشد
•  صوری یا غیرواقعی باشد

برای مثال: هزینه حقوق و مزایا اگر لیست بیمه و مالیات حقوق داشته باشد و هزینه اجاره اگر قرارداد رسمی و پرداخت رسمی داشته باشد هزینه قابل قبول مالیاتی محسوب می شود.

جرائم و خسارت ها و هزینه های شخصی مدیر حتی اگر فاکتور و مستندات داشته باشند، هزینه های غیرقابل قبول مالیاتی هستند.